baner gora

Zaloguj

Niepełnosprawność w kobiecości

  • Napisane przez Anna Ślebioda
  • Dział: Blog

Anna Ślebioda naukowo zajmuje się zagadnieniem kobiecości u kobiet niepełnosprawnych, pracuje w agencji marketingowej, prowadzi blog „Moherowa feministka”, działa w Centrum Badań im. Edyty Stein na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza.

 

W dzisiejszym świecie coraz szersze kręgi zatacza dyskusja o miejscu kobiety w społeczeństwie, jej prawach i wolnościach. Z drugiej strony media zalewają nas wizerunkami kobiet, które stają się niedoścignionym ideałem. W tych samych mediach obserwujemy debaty o niepełnosprawności, które, choć starają się pokazać ją w pozytywnym świetle, raczej omijają kwestię płciowości, a sama niepełnosprawność często też jest przedstawiona jako coś odbiegającego od normy. Jak zatem ma się w tym wszystkim odnaleźć niepełnosprawna kobieta?

Dla każdego człowieka, nie tylko kobiety, ciało odgrywa bardzo ważną rolę – stanowi przecież środek „bycia” na świecie i wyrażania siebie. Dla kobiety może być ono jeszcze ważniejsze – to przecież ona musi dobrze wyglądać, a jej ciało ma być przygotowane na bycie matką. Czynniki te kształtują obraz własnego ciała definiowany jako myśli, uczucia oraz postrzeganie własnego ciała (Cash/Pruzinsky 1990). Ma on wymiar poznawczy (przekonania i samopostrzeganie) oraz emocjonalny (doświadczanie własnego ciała). Może zmienić się pod wpływem różnych czynników, w tym mediów I otoczenia (Grogan 1999). Jeśli zmiany te są negatywne, może dojść nawet do poważnych zaburzeń.

Jak zatem wygląda obraz niepełnosprawności w mediach? Colin Barnes (1992) wyróżnia następujące wizerunki:

  • Osoba wymagająca pomocy.
  • Osoba groźna.
  • Przedmiot przemocy.
  • Superkaleka.
  • Obiekt drwin.
  • Wróg samego siebie.
  • Ciężar dla społeczeństwie.
  • Osoba niezdolna do pełnego udziału w życiu społecznym.
  • Osoba normalna, gdzie normalność podkreśla się w sposób tendencyjny.

Z powyższej analizy wynika, że obraz własnego ciała oparty na przekazie medialnym (nierzadko niestety utrwalany przez otoczenie, również to najbliższe) musi być negatywny. Co więcej, wpływa on na postrzeganie własnej kobiecości.

Tymczasem na blogu „Serce kobiety” możemy przeczytać, że najczęściej podawaną cechą kobiet wymienianych przez nie same jest delikatność. Może więc czasem warto obejść się z własnym ciałem delikatnie. Przecież jakiekolwiek miałoby ono ograniczenia (a mają je też ciała sprawne), to przecież jest ono znakiem naszej obecności w świecie i wyłącznie dzięki niemu możemy ją zaznaczyć. A tylko po takim posunięciu ktoś może zauważyć to, co najważniejsze, czyli nasze wnętrze.

Barnes, C. (1992). Disabling imagery and the media. Halifax: The British Council of Organisations of Disabled People and Ryburn Publishing Limited.

Blog „Serce kobiety”: sercekobiety.pl.

Cash, T.F., & Pruzinsky, T. (Eds.)(1990). Body Images: Development, Deviance, and Change. New York: Guildford Press.

Grogan, S. (1999). Body image: Understanding body dissatisfaction in men, women, and children. New York, NY: Routledge.

23°C

Szczecin

Pochmurno

Wilgotność: 66%

Wiatr: 22.53 km/h

  • 28 Cze 2017 24°C 12°C
  • 29 Cze 2017 25°C 18°C
miejsce na reklame
 
Don't have an account yet? Register Now!

Sign in to your account